சிறுவர்மணி

அரங்கம்: மஹாசிங்கமும் வெண்முயலும்

10th Apr 2021 06:00 AM

ADVERTISEMENT

 

காட்சி : 1(அ)
இடம் : கோமிடறு காடு / மேற்குப் பகுதி
நேரம் : வெவ்வேறு நேரங்கள்
மாந்தர் : மஹாசிங்கம்,  வெண்முயல்

காலை 7.10 : மஹாசிங்கம்  தூங்கி எழுகிறது. உடலைச் சிலுப்புகிறது. கொட்டாவி விடுகிறது.
காலை 7. 25 : மஹாசிங்கம் தூக்கக் கலக்கத்துடன் நீர்குடிக்க ஆற்றுக்குச் சென்று முகர்ந்து பார்க்கிறது.
காலை 7. 27 : மஹாசிங்கத்தின் பக்கவாட்டில் ஒரு வெண்முயல் திடீரெனத் தாவிக் குதித்து ஓடுகிறது. சிங்கம் தண்ணீருக்குள் தொப்பென்று விழுகிறது.
காட்சி : 1(ஆ)
இடம் : கோமிடறு காடு / மேற்குப் பகுதி
நேரம் : காலை 7.35
மாந்தர் : மஹாசிங்கம்,  மதிநரி
மஹாசிங்கம் நனைந்தபடியே எழுந்து வருகிறது.
மதிநரி  : (அதிர்ந்து) மன்னா.. நீங்களே இப்படி..
மஹாசிங்கம் : (மிகவும் அதிர்ந்து) ந.. ந.. நரியே.. நான்.. நான்.. சும்மா.. விளையாட்டிற்கு.. உள்.. உள்ளே..

(மதிநரி கண் இமைக்காமல் பார்க்கிறது.)

ADVERTISEMENT

மஹாசிங்கம் : (தயக்கமாக)  நரியே.. நீ பார்த்ததை யாரிடமும் சொல்லவேண்டாம்.. விலங்களுக்குத் தெரிந்தால்.. என்..
மதிநரி  : (விரைவாக) சரி, மன்னா.. நான் யாரிடமும் எதுவும் கூறமாட்டேன்..
மஹாசிங்கம் : நன்றி, நரியாரே..
(மதிநரியின் கண்கள் விரிகின்றன.)

காட்சி : 2
இடம் : கோமிடறு காடு / நதிக்கரை
நேரம் : பிற்பகல் 3. 50
மாந்தர் : மஹாசிங்கம், புலி, சிறுத்தை, மதிநரி
(மஹாசிங்கம்  கோபமாக இருக்கிறது.)

புலி : கொஞ்சம் இக்கட்டான சூழ்நிலைதான்.. ஆனால், ஒருமுறை எங்கள் பகுதியை நீங்கள் வந்து பார்த்தால் போதும், அரசே..
சிறுத்தை : அதன்பிறகு எங்களுக்கான எல்லையை விரிவுபடுத்தலாமா வேண்டாமா என்பதை நீங்களே முடிவு செய்துகொள்ளுங்கள் , வேந்தே..
மஹாசிங்கம் : இங்கே அரசன் நானா, நீங்களா ? நான் சொல்வதைத்தான் நீங்கள் கேட்க வேண்டும்; நீங்கள் சொல்வதை நான் கேட்கமாட்டேன்; நான் வரமுடியாது சென்று விடுங்கள்..
புலி மற்றும் சிறுத்தை : (ஒன்றாக) அரசே, அரசே.. கெஞ்சிக்கேட்டுக் கொள்கிறோம் வேந்தே. ஒரே ஒருமுறை வாருங்கள்.. தயவுசெய்து..
மஹாசிங்கம் : (வீராப்பாக) முடியாது ! முடியாது ! முடியாது !
மதிநரி : (அங்கே வந்து) என்ன நடக்கிறது, இங்கே? மன்னா.. இவர்கள் என் பகுதியைச் 
சேர்ந்தவர்கள்..
மஹாசிங்கம் : (உளறியபடி) அப்.. அப்.. அப்படியா.. இதோ வருகிறேன் வாருங்கள், விலங்குகளே!
(புலியும் சிறுத்தையும் அதிர்ச்சி அடைகின்றன.)

காட்சி : 3
இடம் : கோமிடறு காடு /எல்லை
நேரம் : மாலை 5.50
மாந்தர் : அயன்நரி,  பசுங்கிளி,  வயல்எலி

(மதிநரி எதையோ மென்றுகொண்டு அமர்ந்திருக்கிறது.)

சிறுத்தை : நரி நண்பா, என்ன நடக்கிறது எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லையே..
புலி : நாங்கள் பல மாதங்களாகச் சொல்லியும் கேட்காத அரசர், நீ ஒரு வார்த்தை சொன்னதும் கொஞ்ச நேரத்திலேயே எல்லையை விரிவுபடுத்திக் கொடுத்துவிட்டாரே, எப்படி ?
(மதிநரி மெல்லுவதில் மும்மரமாக இருக்கிறது.)

சிறுத்தை : உன்னைத்தான், நரி.. (தயங்கி) நரியாரே..
மதிநரி : ம்ம்ம்.. அப்படி மரியாதை கொடுக்கக் கற்றுக்கொள்..
புலி : சரி, நரியாரே.. விஷயத்தைச் சொல்லுங்கள்..
மதிநரி : சிங்கம் தண்ணீருக்குள் இருந்து வெளியே வருவதை நான் பார்த்தேன்.  அப்போதிருந்து இப்படித்தான்.. ஒரு மாதிரியாகத்தான் எல்லாம் நடக்கிறது..
(சிறுத்தையும் புலியும் ஒற்றை ஒன்று பார்த்துக்கொள்கின்றன.)

 

காட்சி : 4
இடம் : கோமிடறு காடு / வெவ்வேறு இடங்கள்
நேரம் : வெவ்வேறு நேரங்களா
மாந்தர் : மஹாசிங்கம்,  மதிநரி, விலங்குகள்

தெற்குப் பகுதி :
மஹாசிங்கம் கம்பீரமாக நடந்து வருகிறது; மதிநரியைப் பார்த்ததும் பணிவாக நடக்கத் தொடங்குகிறது.
வடக்குப் பகுதி :
மஹாசிங்கம் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும் உணவை மதிநரி இழுத்துச் செல்கிறது. சிங்கம் அமைதியாகப் பார்க்கிறது.
மேற்குப் பகுதி :
விலங்குகள் சுற்றியிருக்கும்போது மதிநரி மஹாசிங்கத்தை ஏளனம்செய்து சிரிக்கிறது; மஹாசிங்கத்தின் முகம் சுருங்குகிறது.

 

காட்சி : 5
இடம் : விலங்குகள் கிராமம்
நேரம் : இரவு 10.15
மாந்தர் : புள்ளிமான், வரிக்குதிரை, குரங்கு, வெண்முயல்.

புள்ளிமான் : விஷயம் தெரியுமா? ஒரு மாதகாலமாக நம் மன்னர் அந்த பெரிய வால் நரிக்கு ரொம்பவும் பயப்படுகிறாராம்.
வரிக்குதிரை : ஆமாம்.. பொது இடத்தில் அந்த நரி அவரைக் கேலிசெய்தும் அவர் அமைதியாகச் சென்றுவிட்டாராம்.
குரங்கு : அந்த நரி ஏதோ மந்திரம் பழகியிருக்கிறதாம். அதை வைத்து அரசரை வசியம் செய்துவிட்டதாகப் பேச்சு இருக்கிறது..
வெண்முயல் : என்ன சொல்கிறீர்கள், எல்லோரும்? நம் அரசர் யாருக்கும் அஞ்சுபவர் அல்லவே..  
ஒரு நரிக்குப் போய்..
புள்ளிமான் : ம்ம்ம்.. அதெல்லாம் முன்னாடிதான்.. இந்த ஒருமாதமாக நரியிடம் படாதபாடுபட்டும் பணிவாகவே இருக்கிறார்.
வரிக்குதிரை : அவர் ஒருநாள் ஆற்றுநீருக்குள்ளிருந்து வந்தாராம்.. அன்றிலிருந்துதான் இந்தக் கதியாம்..
(முயல் சிந்திக்கத் தொடங்குகிறது.)

காட்சி : 6
இடம் : கோமிடறு காடு /குகை
நேரம் : காலை 10 மணி
மாந்தர் : மஹாசிங்கம், வெண்முயல்

(மஹாசிங்கம் சோகமாக படுத்திருக்கிறது.)

வெண்முயல் : (குரல்) அ.. அரசே..
மஹாசிங்கம் : (திரும்பிப் பார்த்து, கோபமாக) உரர்ர்ர்ர்.. எல்லாம் உன்னால்தான்.. நீதான் என்னை இப்படி மாற்றிவிட்டாய்..
(மஹாசிங்கம் முயலின் மேல் பாயத் தயாராகிறது.)

வெண்முயல் : (பயமும் உறுதியும் கலந்து) அரசே.. வேந்தே.. மன்னா.. ஒரு நிமிடம்.. ஒரே நிமிடம்.. எல்லாவற்றையும் தெளிவுபடுத்தி விடுகிறேன்..
(மஹாசிங்கம் அப்படியே பல்லை இறுக்கிக்கொண்டு நிற்கிறது.)

வெண்முயல் : (பெருமூச்சு விட்டு) யோசித்துக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன், மன்னா.. அன்று.. அன்று.. நரி நீங்கள்.. நீங்கள் விழுந்ததைப் பார்க்கவே இல்லை..நீண்ட நேரம் கழித்தே நான் அதைக் கடந்து ஓடினேன்..
மஹாசிங்கம் : (அதிர்ந்து) அப்.. அப்படியென்றால் ?
வெண்முயல் : ஆம், அரசே.. அந்த நரிக்கு எதுவும் தெரியாது. நீங்கள் தேவையில்லாமல் பயத்தைக் காட்டியிருக்கிறீர்கள்.. அது இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி வருகிறது.
(மஹாசிங்கம் அமைதியாக இருக்கிறது.)

வெண்முயல்: மன்னா, தாங்கள் இடறி விழுந்தது வெளியில் தெரிந்தால்.. அதற்கு அஞ்சித்தான் நீங்கள்.. 
மஹாசிங்கம் : (சிறிது நேரம் சிந்தித்துவிட்டு) ஆம்.. முயலே.. ஆம்..
வெண்முயல் : பிறருக்குத் துன்பம் கொடுப்பதற்கும் ஏளனம்செய்வதற்கும்தான் நாம் அஞ்சவேண்டிய குற்றங்கள், மன்னா.. இது போன்ற சிறு சிறு இடர்ப்பாடுகளுக்கு அஞ்சலாமா ?
மஹாசிங்கம் : புரிந்துகொண்டேன், முயலே.. நரியிடம் நான் கொஞ்சம் பேசவேண்டியிருக்கிறது.. முடித்துவிட்டு வருகிறேன்..
(திடமாகச் செல்லும் மஹாசிங்கத்தை மகிழ்ச்சியுடன் பார்க்கிறது வெண்முயல்.)

(திரை)

Tags : மஹாசிங்கமும் வெண்முயலும்
ADVERTISEMENT

MORE FROM THE SECTION

ADVERTISEMENT