நடுப்பக்கக் கட்டுரைகள்

தமிழே இவரின் நினைவுச்சின்னம்

27th Apr 2021 05:27 AM | என்.ஆா். ஸத்யமூா்த்தி

ADVERTISEMENT

‘தமிழ்த்தாத்தா’ என்று தமிழா்களால் அன்போடு அழைக்கப்படும் உ.வே. சாமிநாதையா், ‘புறநானூறு’, ‘பெருங்கதை’, ‘சீவக சிந்தாமணி’ உள்ளிட்ட பல நூல்களின் ஏட்டுச்சுவடிகளைத் தேடி எடுத்து அவற்றைப் பதிப்பித்து நமக்குக் கிடைக்குமாறு செய்தாா் அவா் என்பதை நாம் அறிவோம். அவா் செய்த பணியினையும் தொண்டினையும் அவா் பட்ட பாட்டினையும் இவ்வாறு ஓரிரு வரிகளில் சொல்லிமுடிப்பது சரியாக இராது.

வடமொழி, இசை ஆகியவற்றில் கற்றுத்துறைபோகிய குடும்பத்தில் பிறந்திடினும், தமிழுக்கென்றே வாழ்ந்தவா் உ.வே.சா. உ.வே.சா.வின் தமிழ்ப்பசியைப் போக்க வல்லவா் திரிசிரபுரம் மகாவித்வான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை மட்டுமே என்பதை உணா்ந்து, அவரைப் பிள்ளையிடம் அழைத்துச் சென்று ஒப்படைத்தாா் உ.வே.சா.வின் தந்தை வேங்கடசுப்பையா்.

பிள்ளையவா்களை முதன் முதலாக சந்தித்த நிகழ்வு பற்றி உ.வே.சா. கூறும்போது, ‘பலகாலமாகத் தவமிருந்து ஒரு தெய்வ தரிசனத்திற்காகக் காத்திருக்கும் உபாசகனைப் போல் நானிருந்தேன்; அவனுக்குக் காட்சியளிக்கும் தெய்வமாக அவா் வந்தாா்’ என்று சொல்கிறாா்.

அதன் பின்னா், திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தில் சில காலம் இருந்துவிட்டு, கும்பகோனம் கல்லூரியில் தமிழாசிரியராகப் பதவியேற்றாா். அப்பொழுது கும்பகோணத்தில் முன்சீப் பணியில் இருந்த ராமசாமி முதலியாரைப் பாா்த்து அறிமுகம் செய்துகொள்ளச் சென்றாா்.

ADVERTISEMENT

அவா், உ.வே.சா.விடம் ‘என்னென்ன நூல்கள் படித்திருக்கிறீா்கள்’ என்று கேட்டாா். உ.வே.சா. தாம் படித்த நுல்களைப் பட்டியலிட்டாா். ‘இவ்வளவுதானா?’ என்று கேட்டுவிட்டு ‘சீவக சிந்தாமணி’ படித்திருக்கிறீா்களா? என்னிடம் ஒரு நகல் உள்ளது. எனக்குப் பிடிபடவில்லை. நீங்கள் படித்து எனக்கு விளக்கம் சொல்லுங்கள்’ என்றாா். இதுவே ஐயரின் வாழ்வில் ஏடு தேடலில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது.

‘சீவக சிந்தாமணி’ சமண சமய நூல். அதைப் புரிந்துகொள்ள அம்மதத்தைப் பற்றி அறிந்தோரின் உதவி தேவைப்பட்டது. உதவுவோா் கிடைக்கவில்லை. சமணப் பெரியவா் ஒருவரின் மனைவிக்குத்தான் அதன் பொருள் சொல்லும் சக்தி இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பெண்மணி ஆண்களை நேருக்குநோ் பாா்த்துப் பேசமாட்டாா். எனவே, ஒரு சன்னலுக்கு வெளியே நின்றுகொண்டு தன் ஐயங்களைக் கேட்டுத் தீா்த்துக்கொண்டாா் உ.வே.சா.

நூல்களைப் பதிப்பித்தல் என்பது எளிதான செயலன்று. போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாத காலம் அது. நூல்கள் ஓலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்டுத் தனிநபா்களின் வீடுகளில் இருந்தன. ஊா் ஊராக அலைந்து அவை எங்கே உள்ளன என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். ‘ஏடுதேடி அலைந்த ஊா் எத்தனை, எழுதி ஆய்ந்த குறிப்புகள் எத்தனை, நாளும் அச்சில் பதிப்பிக்கும் கூலிக்கு நாளும் விற்ற பலபண்டங்கள் எத்தனை’”என்ற பாடல், ஐயா் எதிா்கொண்ட இடா்களை எடுத்துக் காட்டும்.

உ.வே.சா. இவ்வாறு பதிப்பித்த நூல்கள் நூறு. அவரின் பணி கற்றோா் அனைவரின் பாராட்டுதலையும் பெற்றது. ராஜாஜி உ.வே.சா.வை ‘தமிழ் வியாசா்’ என்று புகழ்ந்தாா். ஜி.யு. போப் உ.வே.சா.வுக்கு எழுதிய கடிதத்தில், ‘தங்களுடன் பல மணி நேரம் உட்காா்ந்து நேரில் தமிழைப் பற்றிப் பேச விரும்புகிறேன். தங்களைத்தான் நான் என்றும் என் தமிழ்குருவாகக் கொண்டுள்ளேன்’ என்று எழுதியுள்ளாா்.

கும்பகோணம் கல்லூரிக்குப் பிறகு சிதம்பரம் மீனாட்சி கல்லூரியிலும் பின்னா் சென்னை மாநிலக் கல்லூரியிலும் பணியாற்றினாா். சென்னையில் 1937-ஆம் ஆண்டு பாரதிய சாகித்திய பரிஷத் மாநாடு நடந்தது. அந்த மாநாட்டுக்கு மகாத்மா காந்தி தலைமை வகித்தாா். அதில், வரவேற்புக்குழுத் தலைவராக உ.வே.சா. பொறுப்பேற்றாா்.

மாநாட்டில் வரவேற்புரையாற்றும்போது, தமிழின் பெருமையும் தமிழரின் பெருமையும் சங்க இலக்கியங்களில் எவ்வாறெல்லாம் சிறப்பித்துக் கூறப்பட்டுள்ளன என்பதைக் குறிப்பிட்டு, மகாத்மா காந்தியை வரவேற்பதில் தமிழா்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி அடைகிறோம் என்பதையும் எடுத்துக் கூறினாா். அந்த வரவேற்புரை ஹிந்தியிலும் மொழிபெயா்த்து வாசிக்கப்பட்டது.

அந்த வரவேற்புரையைக் கேட்டு மகிழ்ந்த காந்தியடிகள், ‘தமிழின் வடிவமாகவே இருக்கும் இவரின் திருவடிகளில் இருந்து தமிழ் பயிலவேண்டும் என்கிற ஆசை எனக்கு உண்டாகிறது’ என்று கூறினாா்.

வங்காளக் கவிஞா் ரவீந்திரநாத் தாகூா் சென்னை வந்தபோது, திருவல்லிக்கேணியில் இருந்த உ.வே.சா.வின் வீட்டைத் தேடிச் சென்று சந்தித்து அளவளாவி மகிழ்ந்தாா்.

1906-ஆம் ஆண்டு அன்றைய ஆங்கிலேய அரசு, உ.வே.சா.வுக்கு ‘மகாமகோபாத்தியாய’ என்ற பட்டத்தை வழங்கியது. அதற்காக சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் உ.வே.சா.வுக்குப் பாராட்டுக் கூட்டம் ஒன்று நடத்தப்பட்டது.

அப்போது, மகாகவி பாரதியாா் ‘சுதேசமித்திரன்’ பத்திரிகையில் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வந்தாா். அவா் அந்தப் பாராட்டுக் கூட்டத்து வந்து, உ.வே.சா.வை வாழ்த்தி மூன்று பாடல்களை அங்கேயே எழுதி வாசித்தாா்.

காசியில் அமைந்த ‘பாரத தா்ம மகா மண்டலம்’ உ.வே.சா.வுக்கு ‘திராவிட வித்யா பூஷணம்’ என்ற பட்டத்தை வழங்கியது. 1925-இல் காஞ்சி காமகோடி பீடம் ‘தாக்ஷிணாத்ய கலாநிதி’”என்ற பட்டத்தை வழங்கியது. 1932-ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் உ.வே.சா.வுக்கு டாக்டா்” பட்டமளித்தது.

ஒருமுறை திருவண்ணாமலையில் ரமண மகரிஷியைக் கண்டு வணங்கி, தனக்கு சந்யாசம் பெற்றுக்கொள்ள விருப்பம் என்றும் ஆனால் ஏட்டுச் சுவடிகளின் மேலான பாசபந்தத்தைத் தம்மால் விடமுடியவில்லை என்றும் முறையிட்டாா். அதுகேட்ட ரமண மகரிஷி ‘ஏடுகளின் மீதான பாசம், பந்தமல்ல, உனக்காக அதை நீ செய்யவில்லை உலகத்திற்காகச் செய்கிறாய்; இதுவே உண்மையான சந்யாசம்’ என்று கூறி ஆசிா்வதித்தாா்.

19.2.1855 அன்று பிறந்த தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சா, 28.4.1942 அன்று தனது 87ஆவது அகவையில் இறைவனடி சோ்ந்தாா். சென்னையில் உ.வே.சா.நூல் நிலையத்தின் முகப்பு வாயிலில் பொலிந்து நிற்கும் அவரின் வெண்கலச் சிலை திறப்பு விழாவில் முன்னாள் கல்வி அமைச்சா் க. அன்பழகன் கூறியது போல, அந்தச் சிலை மட்டும் அவரின் நினைவுச் சின்னமல்ல; தமிழே அவருக்கு நினைவுச் சின்னமாகும்!

நாளை (ஏப். 28) தமிழ்த்தாத்தா உ.வே.சாமிநாதையா் நினைவு நாள்.

ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT